Ahsen Tosun
@kitapyureklisayfa
Çölde kamburunu çıkaran susuz
Ey çoban çiçeği, kursağına takılı ıssız
Ayakların kıskacı kum yığınları,
Gece yarısı gündüz sığınmaları,
Göğe inen bir har göz Güneş
Yaprağına uzakta nazar köz yaş
Ey çoban çiçeği!
Izdırar, çölü yosunlaştıran bir nehir
O nehri taşır; hamal bulut ak gömleğinde
Omzunda serap imtihanı, alnında sabır sevabı
Sen yangın değilsin ki kavrulup hakkın aşkıyla
Bendinde yeşillik yurduna katre-i kandilleri
Bu nur deryası imtihan saatinde ışığını gizler
Lakin sen durduğun yerde büyürsün,
Ve çöl, seni taşımayı öğrenir.
Ahsen
Dinlemek için : suno.com/s/nOxDUdQjptscW2Yr
Reklam
Gönlüm çorak toprakları sever
Can kanına ne kadar yakınsa
Ruh şah damarın başkentinde
Şehrin çarşısında ilerlerken
Hane hane kapıların kilit taşları
O zaman tutması sır bağını çözdü
Kapı kapı içinde,
Taşlarını düşürür anahtar kelimesi.
Göz göze seyri
Bin yılık bir yıkım manzarası.
Şimdi bu sevgiye bir saygı
Can kaygısına cesur sargı
Damarına dayalı yaygı
Bu zaman zarfında beyaz yankı
Dinlemek için : suno.com/s/shFByfItWnMnzVbZ
...
Zaten ben kumdan kapılardan
Güneş libaslı çocukların zeytinliğiyle
Uç uca sırlı ufuklardan serabı aradım
....
Makinist değilim, insaniyet çıkıkcısı bir el
El bazen söz, söz bazen şiir ve kompozisyonda bir dua
Dinlemek için : suno.com/s/ld3RCq8E7BE1vvkb
Evet herbir çiçek, herbir meyve, herbir ot, hattâ herbir hayvan, herbir ağaç birer mühr-ü ehadiyet ve birer sikke-i Samediyet olduklarını ve bulundukları mekân ise bir mektub suretini alması cihetiyle herbiri bir imza şeklini alır; o mekânın kâtibini gösteriyor.
Meselâ: Bir bahçede bir sarı çiçek, o bahçe nakkaşının bir mührü hükmündedir. O çiçek mührü kimin ise, bütün zemin yüzündeki o nevi çiçekler, o zâtın kelimeleri hükmünde olduğuna ve o bahçe dahi onun yazısı olduğuna, açık bir surette delalet ediyor. Demek oluyor ki; herbir şey, umum eşyayı Hâlık'ına isnad edip, a'zamî bir tevhide işaret ediyor.
Lemalar - 320
FESÜBHANALLAHRisale-i Nur
İnsanın yüzünde.. belki, insanın yüzü öyle bir sikke-i ehadiyettir ki, Âdem zamanından tâ kıyamete kadar gelmiş ve gelecek bütün efrad-ı insaniye birden nazar-ı mütalaasında bulunmayan ve herbirine karşı o tek yüzde birer alâmet-i farika koymayan ve o küçük yüzde hadsiz alâmet-i farika bırakmayan bir sebeb, bir tek insanın yüzündeki hâtem-i vahdaniyete icad cihetiyle el uzatamaz. Evet insanın yüzüne o sikkeyi koyan zât, elbette bütün efrad-ı insaniye nazar-ı şuhudunda ve daire-i ilmindedir ki, herbir insanın sîması göz, kulak, ağız gibi a'zâ-yı esasîde birbirine benzediği halde, birer alâmet-i farika ile, hiçbirisine tamam benzemez.
Lemalar - 319