Şule Nur Sürücü
@kitapzademm
LALE SOKAK NO:1 - PINAR PARS
Pınar Pars kalemiyle bu kitapta tanıştım ve kitabı okumadan önce beklentimin düşük olduğunu fakat kitaba başladıktan sonra ne kadar yanıldığımı, harika bir üslup ve çok güzel bir konu okuduğumu anladım. Bu kadar beğeneceğini düşünmüyordum gerçekten yani, bunu söyleyerek başlamak istiyorum. Bu kitabı bu kadar beğenmemin sebebi belki de beni geçmişe götürmesi, o günleri tüm sıcaklığıyla tekrardan yaşamamı sağlaması hayalimde bile olsa, şu zamanın kötülüğünden bir nebze olsun uzaklaşarak insana dair umudumu ortaya çıkarması olabilir. Tam anlamıyla sıcacık bir hikâyeydi. Sıcacık. Okurken hani içiniz ısınır, yüzünüzde bir gülümseme oluşur ya, öyle bir hikâyeydi.
Lale Sokak No:1’de oturan aile ana karakterlerimizdi ama Lale Sokak’ın bütün sakinleri vardı kitabımızda. Her bir insanın hikayesini anlatıyor kitabımız. No: 1’in annesi Gülizar, kızı Derya, oğlu İsmet benim en sevdiğim karakterler oldu. Özellikle Gülizar’ın herkesin derdine koşması, elinden hiçbir şey gelmese bile komşularının üzüntüsüyle üzülüp mutluluğuyla mutlu olması gözlerimi doldurdu, belki de şimdilerde böyle insanlar göremediğimiz için etrafımızda bu kadar dokundu bana Gülizar…
Eskiden bencil değildik biz… Önce başkasını düşünürdük… Evimizde bir yemek pişse bile kendimiz yemeden önce başkasına götürürdük. Kapımızı kitleme ihtiyacı duymazdık, herkese güvenimiz vardı. Çocuklar sokakta özgürce istediği saate kadar oynardı, ama tabi akşam ezanı okununca içeri girmek şartıyla. Korkmazdık yani, güven vardı insanların arasında. Aynı Lale Sokak’ta olduğu gibi. Ne oldu bize şimdi böyle? Teknoloji bu kadar geliştiği için mi birbirimizden uzaklaştık? Suçu teknolojiye atmak da doğru mu bilmiyorum. Bence biz değiştik. Eskisi gibi değiliz artık. İşte bu kitap eskiye öyle bir özlem duymanızı,
Reklam
ÜSLUP BÜTÜN KONUYU BİTİRMİŞ…Edebiyat & Roman
Son zamanlarda sık sık gördüğüm ve okuyanların da etkilendiğini fark ettiğim bir kitaptı Geri Verilen Kız. Ben de bu yüzden son kitap alışverişlerimden birinde almıştım ve okuma listeme ekledim. En başlarda güzel gibiydi ama sonradan beğenmedim. Neden beğenmediğimi anlatacağım. Ama ondan önce kitabın konusundan bahsetmek istiyorum. Uzaktan akrabaları olan ve annesi babası yerine koyduğu insanlarla yaşayan küçük bir kızımız var. Sonrasında kendisinin bilmediği bir sebepten ötürü gerçek ailesinin yanına geri veriliyor. Çok zor bir süreçten geçen bu kız yeni evine alışmakta çok zorluk çekiyor çünkü asla alışık olmadığı şeylerle karşı karşıya kalıyor. Evin temizliğinden ailenin birbiriyle olan ilişkilerine kadar her şey bambaşka. Annenin yeni bir bebeği olmuş, kendine arkadaş olacak hemen hemen akran bir kız daha var, iki erkek kardeş daha bir de büyük abi. Anne çok çocuktan bunalmış. Baba ise hep çalışıyor. Kardeşleriyle aynı odada yatıp kalkmak zorunda ve akranı kız kardeşiyle birlikte yatıyor ama kardeşi de hep altına kaçırıyor…
Şimdi kitapla ilgili olumlu bir tek düşüncem var o da konu olarak gerçekten çok etkileyici fakat üslup o kadar yavan ve o kadar basitti ki maalesef çok etkileyici olarak anlatılabilecek bir konu üslupla mahvedilmiş. Çok basit cümleler kurularak asla ama asla duyguyu yansıtamamış bence. Bu yüzden kitaptan hiç tat alamadım.
Üslup gerçekten çok önemli bir detay. En güzel konuları mahvederken, basit konuları bile etkileyici kılabiliyor.
Keşke daha farklı bir anlatım olsaydı… Yapacak bir şey yok. Yine de okuyun diyemiyorum, içinde ensest de vardı ki ensest çok hassas bir konudur. Anlatımdan kaynaklı kitabı okumanıza gerek olduğunu düşünmüyorum.
MENDİL ALTINDA - MEMDUH ŞEVKET ESENDAL
Memduh Şevket Esendal kalemiyle ‘Ayaşlı ile Kiracıları’ eserinde tanışmıştım. O kitabı çok sevmiştim. Memduh Şevket’in dilini de beğenmiştim.
Yazarımızdan ikinci olarak bu kitabı yani ‘Mendil Altında’yı okudum fakat Ayaşlı ile Kiracıları kadar sevdiğim söylenemez. Sebebine gelecek olursak, ben şu an yazarın okuduğum diğer kitabı Ayaşlı ile Kiracıları ile karşılaştırma yapıyorum, bence dilinde bir değişiklik vardı. Yazarımız durum öyküsü yazıyor, bunu biliyorum fakat bu kitabında çok kopukluklar vardı. Bazen ne anlattığını anlamakta zorlandım.
Kitaptaki ‘Avni Hurufi Efendi’ öyküsünü beğendim, her şeyin altında bir anlam aramanın insanın kafasını çok farklı çalıştırdığını anlatıyordu.
‘Feminist’ öyküsünü de beğendim. Bir fikri savunmanın, yanlış anlamaların ön planda olduğu bir öyküydü ve kalıplaşmış kadın ve erkek rollerine değiniliyordu.
Bunlar haricindekiler açıkçası bana hitap etmedi. Sevemedim. Kitapla ilgili söyleyebileceklerim bu kadar.
Madalyonun İçiEdebiyat & Roman
Gülseren Budayıcıoğlu’nun kitaplarını çok seviyorum. Okurken kendimden parçalar bulmak, kendimi olduğum yerden uzaklaşıp onun tasvir ettiği o sıcacık odada, sanki okuduğum hastalar yerine ben seanstaymışım gibi hissetmek gerçekten çok güzel bir duygu.
Öyle insanların hayatlarına şahit oldum ki onun kitaplarında ve öyle etkilendim ki hepsinden insana bol bol şükrettiriyor Gülseren Budayıcıoğlu anlattıklarıyla.
Camdaki Kız, Kral Kaybederse, Kırmızı Pelerin’i okuyup çok beğenmiştim. Madalyonun İçi ise bambaşkaymış. Kral Kaybederse beni o kadar çok etkilemişti ki Madalyonun İçi’nde de onun kadar etkilendim.
Kitapta birçok insanın hikayesi var fakat beni en çok etkileyen ‘Çöp Apartman’ hikayesi oldu. Neriman, bir gün Gülseren Budayıcıoğlu’na seansa geliyor ve öyle şeyler anlatıyor ki… Yaşadığı evde öyle şeyler yaşamış ki bu kız ve tabii ki diğer aile üyeleri… İki ablası var, en büyükleri Safiye tam bir temizlik hastası. Sürekli temizlik yapıyor ve her yedikleri şeyi üç dört defa yıkamadan rahat etmiyor. Onun bir küçüğü Gülben’i de Safiye biraz kendine benzetmiş. Gülben geceleri çok korkuyor ve sürekli altına kaçırıyor. Sabahları bu çarşafları yıkamak yerine çöp poşetine koyup boş bir daireye (apartman onların) daha sonra yıkamak için koyuyorlar. Fakat asla evdeki her gün yapılan temizlikten buna sıra gelmiyor. Daireler kirli çamaşır ve çarşafların olduğu çöp torbalarıyla dolu… İşte Neriman böyle bir evde yaşıyor ve Gülseren Budayıcıoğlu bu hikaye karşısında öyle çalışmalar yapıyor ki okurken çok ama çok etkilendim. Çok ama çok etkileyici bir kitaptı, ben kitabı bitirir bitirmez diziye başladım dizisinde şu an hala izliyorum. Kitapla tabii ki farklılıklar var senaryo biraz değiştirilmiş ama dizi olarak çok güzel olmuş özellikle o evin içerisinde yaşananlar gerçekten
EŞEKARILARI, KADINLAR SAVAŞI ve DİĞER OYUNLAR - ARISTOPHANES
Tiyatro metni okumayı çok severim. Aristophanes’ten ilk defa okuyorum. Günümüze ulaşan 11 tiyatro eseri varmış. Bu kitabında 5 tanesini okuyoruz.
1-Eşekarıları: Yaşlı bir adam ve oğlunun arasındaki çatışma anlatılıyor. Baba mahkeme aşığı biri, oğlu ona farklı yollarla evde bir mahkeme düzenliyor. Adalet sistemi eleştiriliyordu bu oyunda.
2-Kuşlar: Atina’da sıkılan iki adamın kuşlar ülkesine gidip özgür bir yaşam kurmak istemelerini anlatıyor.
3-Kömürcüler: Savaş nedeniyle zarar gören insanlar anlatılıyor.
4-Barış: Sürekli süren savaşlardan bıkan bir adamın gübre böceğine binerek yukarıya, gökyüzüne yani tanrıların yanına gitmesi anlatılıyor.
5-Atina ve Sparta arasındaki savaşlardan bıkan kadınların, erkekler savaşmayı bıraksın diye onlarla birlikte olmama gibi bir yöntem bulmaları anlatılıyordu.
Ben en çok son oyunu sevdim. Tiyatro okumak çok keyifli oluyor. Sadece bu kitapta arka arkaya uzun tiyatro metinleri olduğu için birer birer okuyabilirsiniz diğer romanlarınızın arasında. Arka arkaya hepsini bir anda okumak beni azıcık sıktı ama yine de çok güzeldi. Ben çok sevdim, mutlaka okuyun.
Eşekarıları, Kadınlar Savaşı ve Diğer OyunlarAristophanes · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2018514 okunma
Reklam