(...) Verandadan indikten sonra güzellik kavramı zihnimin en ücra köşelerine bu kadar yankılandı. Ruh halim evlat acısı yaşamış gibi bir elemdeyken bayram yerine döndü.
Perdesi örtük evlerden yayılan sarı sıcak renkler , kurumaya yüz tutmuş çiçeklerin bulunduğu verandayı aydınlatırken , bazı evlerde gaz lambalarının titrek ışığı haneyi aydınlatmaya çabalıyordu.
Kalbim ömrünü nihayete nihayete vardıracak kadar huzursuz bir halde atarken ve ay göz alıcı parlaklığıyla karanlık ruhları aydınlatırken taşlı sokakta yürüdüm .