Başkalarının hiç görmediklerini sandığımız bir şeyi ortaya çıkardığımızda, onu hemen bizimle birlikte görsün diye birini çağırmaya koşmaz mıyız?
“Aman, Tanrım, nedir bu?”
Başkalarının görüşü gördüğümüz şeyin gerçekliğini bir biçimde içimizde oluşturmamıza yardımcı olmadığında, gözlerimiz ne gördüklerini artık bilemezler; bilincimiz bulanır; çünkü en kişisel olduğuna inandığımız niteliğimizin, bilinçliliğimizin anlamı, içimizdeki başkalarıdır.