Her adımı müzikal bir performans gibi ;
Topuklu ayakkabılarıyla sokakların canına okuyordu..
Bir kaç adamın da,gözlerinde ki sahnede yer kapmaya çalıştığına yemin edebilirdim..
Onu sonsuza kadar da ayakta izleyebilirdiniz..
Ne zaman sokağa çıksa,rüzgar biraz daha hırçınlaşırdı..
Ayak bileklerinden,saçının her bir teline kadar onu öpebilen de sadece rüzgardı..
Bir gün onun gözlerinin içine bakarak ona bir şeyler söylemek istiyordum..
Ama onu görünce ardına bile bakmadan kaçıyordu benden cümlelerim..
Zaten bu kadına dayanabilen cümlelerin henüz kurulduğuna da emin değildim..
kitsch35