KÜBRA YAZICI
@kkubrayzc
9 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Esme Lennox nasıl yok oldu, kim Esma Lennox’u yok etti?
Ailesinin kafasında kurduğu normlara uymadığı için zaten hor görülen, denediği bir eşya yüzünden bardağı taşıran son damla diye nitelendirdikleri olay sonucu hayatının 61 yılını elinden aldıkları Esme Lennox’un acı hikayesi.
Bir aile kendi öz çocuğudan hayatını çaldıkları yetmiyormuş gibi bir de ona nefes olabilecek tek yegane şeyi çalıyorlar dört duvar arasına kısılmış ömründen. Ama bilmiyorlar 61 yıl sonra yeniden nefes alacak kendinden alınanın mirasıyla. Böyle yazınca sanılmasın 61 yılın telafisi yapıldı, büyük intikam planları sonucu öcünü aldı Esma Lennox. Güneşi gördü ve ayakları tekrar denizle buluştu aldığı nefes buydu, biraz da geçmişle bi yüzleşmemiz oldu kiminle ve nasıl olduğunu siz değerli okurlar bulursunuz:)
Çok daha güzel bi mutlu sonu hak ediyordu baş karakterimiz o kısımda biraz eksik kaldı, kitapla ilgili yapabileceğim tek eleştiri bu. Bence kolay okunan ve de anlaşılan güzel akıcı bir kitaptı. Aldığıma ve kitaplığımda bulunduğuna memnunum
Reklam
Son Ada Livaneli’nin okuduğum yedinci ya da sekinci kitabı. Her kitapta faklı bi konunun içinde farklı duygulara teslim oldum. Bu yüzden yazarın kalemine olan saygım da sevgim de ortalamanın fazlaca üstündedir. Son Ada kendilerini aşırı demokratik gösteren sistemlerin aslında ne kadar da diktatör,baskıcı ve yıkıcı olduğunu görmemizi istediği derin mesajların olduğu eleştirel bir kitap. Yazar eleştiriyi de tek yönlü yapmayarak mevcut durumu daha iyi okumamızı sağladı. Her şeye bu kadar çabuk kanan, sineye çeken, boyun eğen, susan arkadaşlarının,komşularının yanında ben Yazar karakterinin yanı başında olmak isterdim. Bu kadar sesli bi karakterin bi bu kadar sessizliğin içine gömülüp yalnız kalması beni üzmekten çok öfkelendirdi. İnsanların bu profilde bir yaşamı kendilerine yakıştırabilmesi beni hep şaşırtıyor. Seni canından etmeyecek her mücadelede sesini çıkarabilmeli insan, bazen canından da edebileceğini bilerek. Yazar karakteri her ikisi için de herkesin yerine sesini çıkardı.
Bu kitabı okurken de aklım sürekli usta kalem Yaşar Kemal’in Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca kitabına gitti. Sanki her an Filler Sultanı gelip ada halkını dev adımlarıyla ürkütecek ya da Son Ada’nın martıları uçup kırmızı sakallı topal karıncadan imdat isteyeceklermiş gibi hissettim. Belki çok fazla bağ kurdum bilmiyorum ama her iki kitabın konu ve işleyiş yönünden bende bıraktıkları intiba aynı. Bu kısa karşılaştırma kısmı da okuyucu arkadaşlara fikir olsun Son Ada’dan sonra Filler Sultanı ile Kırmızı Sakallı Topal Karınca kitabına şans versinler. Arkada da fon müzik olarak Sen Gül’ün Padişahım şarkısını açıp ekibi tamamlasınlar
Bir insan okuduğu kitaplardaki olayları kaderi olarak yaşayabilir mi ya da bunun olması yüzde kaçlık bir orana denk gelir? Olaylar üzerinde bu kadar uzun süre kafa yormak mı kaderine yol verdi yoksa kaderi bu olduğu için mi bu kadar çok benimsedi hikayeleri? Yunan edebiyatının Odipus’u, İran edebiyatının Rüstem ve Sührab’ı ve yakın tarihimizin Cem’i. Tanımadığı babayı ya da tanımadığı oğlunu öldüren kahramanlardan bizim baş karakterimiz Cem’in payına ne düştü acaba? Tarihlerin,mekanların, karakterlerin asla benzerlik göstermediği ama kaderlerinin tek elden çıkıp neredeyse tıpatıp aynı olduğu romanımız. Bir kitaptan ne kadar verim alabilirsem o kadar da aldım. Bunu şu yönden söylüyorum içindeki kısa hikayeler romana yön verirken bizim de genel kültür olarak beslenmemize vesile oldu. Akışın içinde verilen bilgiler kurguyu bozmadan bize geçti. Okuduğum romanlarda bunun başarılı bir şekilde yapılması beni daha çok çekiyor esere. Çok düz spontane ilerlerken olayların da bu raddeye geleceğini tahmin etmemiştim. Yazarın kalemine sağlık.
Geçmiş zamanın yeni incelemesi KIZIL NEHİRLER. Zamanında küçük arkadaş grubu için yaptığım yorumu yeni dahil olduğum 1000kitap sayfasıyla paylaşıyorum. Acemi okuyucu incelememdeki kusurları mazur göreceğinize eminimKitap polisiye, gerilim türünde ama bence kısmen korku da denebilir ya da yüksek gerilim bu duyguya itiyor olabilir bizi. Günümüzden çok öncesinin uçuk kaçık fikri, Aldous Huxley’in Cesur Yeni Dünya kitabında karşılaştığımız üstün ırk distopyası bir cinayet kitabına nasıl bir malzeme sunmuş olabilir. Peki ya Kızıl Nehirlerin bu düşünceyle bağlantısı ne? Nehir cesetlerimizin taşıyıcısı mı, katili mi yoksa sadece bir sembol mü? İki farklı vaka, iki farklı polis nasıl bir araya gelip olayı tek bir yola kavuşturup cinayeti aydınlatabilir ya da aydınlatabilecek mi? Kitabı okurken kendinizi soruşturmayı yönetmekten alıkoyamıyorsunuz. Okudukça siz de teoriler üretmeye başlıyor ve kendinizce katil olabilecek kişiler listesi oluşturuyorsunuz. Teziniz sürekli çürüyüp bazen tekrar kıvılcımlanabiliyor bu yüzden kitaptaki gerilim asla bitmiyor. Sürekli delil olabilecek bilgiler ama sonu çıkmaz sokaklar. Neyseki polislerimiz bu konuda fazlaca hırslı, zeki ve hızlılar. Bu kitabın neden en çok okunanlar listesinde yer aldığını şimdi çok iyi anlıyorum. Büyük ihtimal siz de benim gibi bir sonraki kitabın yazarın hangi romanı olacağına karar vermeye çalışıyor olacaksınız
