Kübra
@kkuubbraaa
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
her şeyin çaresinin olduğuna inanırım bu hayatta ölüm hariç ama bir şeye çözüm bulamadım:özlem
hayatım hep birilerine veya bir yere özlem duymayla geçti.lisede yurtta kaldım memleketime,aileme o kadar hasret kaldım ki,o küçük yaşımda kalbimdeki ağırlığı tarif edemem.şimdiyse liseye özlem başladı.memlekete döndüm ve buraya ait hissedemiyorum asla.evdekiler yabancı gibi.gerçek ailem yurttaki kardeşlerim gibi geliyor.şimdi hepsi dağıldı bambaşka şehirlere,hatta ülkelere.o kadar özledim ki nasıl anlatılır bilmem bu özlem.her şeyimizi bildiğimiz koca bir aileden birbirini unutacak olan yabancılara dönüşeceğiz.o kadar korkutucu ki.
kendime kendi gözümden bakmak
bazen öyle bir farkındalık gelir yerleşir ki zihnime.nerede olduğumu ne yaptığımı idrak edemem beş on saniyeliğine.Aklımı yitirdiğimi düşünürüm.Bir korkudur ki kaplar tüm vücudumu tam o an kendime gelirim işte.