Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2026 67. kitabı
·6 saatte okudu
·Okunma: 09 Haziran 2026 02:38
Kadının espri yeteneğinin tartışıldığı ülkemizde, yine bir mizah öyküsü kitabıyla karşımızda Canan TAN.
Üstelik bu kez, tüm öykü kahramanları kadın!
"Ah Bir Erkek Olsam!" diye iç çekenler...
"Kocam Bir Dolandırıcı" diye haykıranlar...
Öbür dünyaya göç etmiş kaynanasına mektup yazanlar...
Neler yok ki!
Hepsi de yaşamın içinden, keyifle okuyacağınız öyküler.
Kadın-erkek, her yaştan, her kalıptan, her huydan insan için...
Hoşça vakit geçirme garantisiyle!
Kocam yüzümü tanımıyordu.
Alice Feeney'in okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabı bitirdikten sonra tüm kitaplarını sipariş ettim. Yazar ters köşe yapmakta gerçekten çok yetenekli. Bu kitabına da bayıldım.
Yazar bu kitabında yüz körlüğü (prosopagnozi) rahatsızlığından muzdarip olan bir senaristi konu almış. Adam tam zamanlı bir işkolik ve bazı huylarını okurken iyi ki hayatımda böyle bir adam yok diye sevindim.
Mutsuz evliliklerini sürdürüp sürdürmeyeceklerine karar vermek için yıldönümlerini çekilişten kazandıkları 2 günlük bir tatille taçlandırmak isteyen çiftimizin başına gelen olayları okumak çok güzeldi. Bir karar vereceklerdi ve ikisinden biri eve asla geri dönemeyecekti.
Kış mevsimi,eski şapel,hayaletler ve korkutucu hikayeler teması hoşuma gitti. Travmaların çözümlendiği an, mektuplar, sırlar, yıldönümü hediyeleri, yılın kelimeleri ve daha birçok ayrıntının kitabı güzelleştirdiğini düşünüyorum.
Kitabın içinde birden fazla ters köşe var. Benim gibi hata edip yanlışlıkla kitabın son sayfasına bakmayın derim ( bu benim kötü bir alışkanlığım kitabın son cümlesini başlarda okumayı seviyorum.)
Keyifli okumalar dilerim.
Alice Feeney'in okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabı bitirdikten sonra tüm kitaplarını sipariş ettim. Yazar ters köşe yapmakta gerçekten çok yetenekli. Bu kitabına da bayıldım.
Yazar bu kitabında yüz körlüğü (prosopagnozi) rahatsızlığından muzdarip olan bir senaristi konu almış. Adam tam zamanlı bir işkolik ve bazı huylarını okurken iyi ki hayatımda böyle bir adam yok diye sevindim.
Mutsuz evliliklerini sürdürüp sürdürmeyeceklerine karar vermek için yıldönümlerini çekilişten kazandıkları 2 günlük bir tatille taçlandırmak isteyen çiftimizin başına gelen olayları okumak çok güzeldi. Bir karar vereceklerdi ve ikisinden biri eve asla geri dönemeyecekti.
Kış mevsimi,eski şapel,hayaletler ve korkutucu hikayeler teması hoşuma gitti. Travmaların çözümlendiği an, mektuplar, sırlar, yıldönümü hediyeleri, yılın kelimeleri ve daha birçok ayrıntının kitabı güzelleştirdiğini düşünüyorum.
Kitabın içinde birden fazla ters köşe var. Benim gibi hata edip yanlışlıkla kitabın son sayfasına bakmayın derim ( bu benim kötü bir alışkanlığım kitabın son cümlesini başlarda okumayı seviyorum.)
Keyifli okumalar dilerim.Reklam
Koca var
Baş tacı edilir
Koca var
Kilim niyetine yere serilir
Hatta yetmezmiş gibi
Üstünde tepinilir.
Kadın var
Pırıl pırıl
Tektaş pırlanta misali
Kadın var
Çakıl taşı
Ondan daha değerli...
Bir kitapta ilginç Kadın ve erkek tiplemelerini ele alan eğlenceli güzel bir kitap. Bizden içimizden birilerini tarif ediyor....
Evet, serinin dördüncü ve son kitabını da bitirmiş bulunuyorum. Öncelikle seriyi genel olarak beğenip beğenmediğimi sorarsanız, fena değildi; ortalama bir seriydi diyebilirim.
Bu kitaba gelecek olursak, serinin önceki kitaplarında bu çifti oldukça merak etmiş ve sevmiştim. Ancak maalesef benim için büyük bir hayal kırıklığı oldu. İlk 100-150 sayfası gayet akıcıydı ve kendini okutuyordu. Fakat orta kısımlara geldiğimde ciddi anlamda sıkıldım, hatta kitabı bırakmayı bile düşündüm. Yine de bir şekilde bitirdim. Sonlara doğru biraz toparlasa da genel fikrimi değiştirmeye yetmedi.
Ayrıca bu tarz kitaplarda karakterlerin iç seslerinde sürekli birbirlerine "karım" ve "kocam" diye hitap etmeleri bana oldukça cringe geliyor. Bir diğer konu ise smut sahneleri. Yerinde kullanıldığında sorun etmiyorum hatta seviyorum, ancak burada karakterlerin akılları fikirleri sürekli oradaymış gibi hissettirdi. Biraz da duygusal gelişim, derinlik ve ilişki ilerleyişi görmek isterdim.
Kısacası kitabı pek beğenmedim. Bana göre okunmasa da çok şey kaybettirmez.
"Ben fahişe değilim. Ama çocukluğumdan beri babam, amcam, kocam, hepsi bana bir fahişe olarak büyümeyi öğrettiler."
Çocuklukta büyüdüğümüz aile, gördüğümüz sevgi tipi ileri hayatımızda insanlarla ilişkimizi şekillendiriyor. Firdevs, kadınların köle gibi görüldüğü bir toplumda önce sözde sevgiyi amcasının tacizleri ile tanıyan küçük bir kız aslında. Sonra kimsesizlik ile oradan oraya o adamdan bu adama savrulan sahip çıkılmayan, değer verilmeyen bir kadın.
Her zorlukta kendini sokakta buluyor Firdevs. Şiddetten yüzünden kanlar akarken kimsenin onu görmediği bir toplumun yürüdüğü bir sokakta. Evi olmamanın verdiği en büyük yük... Zor durumda kendini sokağa atabiliyorsun sadece. Çalacak bir kapın, gidecek bir kimsenin olmaması. Bir kadın olarak toplumda bu kadar hor görülmenin ne demek olduğunu gösteriyor bizlere.
Sayfa 93, toplumun ahlak anlayışını -olmayan ahlakı- gözler önüne seriyor. "Beni hapse atmakla önemli bir adamın yatağına götürmek arasında fark yoktur. Her ikisinde de polis kutsal bir görevi yerine getirmiş olacaktı."
"Erkeklerin, kadınları bedenlerini satmaya zorladıklarını, en az para ödenen bedenin de eşlerinin bedeni olduğunu biliyordum." Ne kadar ağır bir cümle. Allahın emaneti sayılacak eşe verilen değerin ne kadar alçak olduğunu gösteren bir cümle. Kitaptan sonra evliliğe, ilişkilere ve bir kadın olarak erkeklere bakış açınız değişiyor.
Firdevs sonunda bir adamı öldürdüğünde bir gerçek ile sarsıldı. Kendisinin de bir erkeğe el kaldırabileceği hatta öldürebileceği gerçeği ile... Hor görülmeye, erkeğin egemen olmasına o kadar alışmış ki böyle bir şeyin mümkün olabileceğini fark etmek sarsıcı bir gerçek oldu.
Bir kadın olarak çizdiği yolda tüm doğru ve yanlışları ile hayatta bende varım demeyi başardın Firdevs.
Bir kadın olarak teşekkür ederim...
Ne güzel yazmış Fatma Aliye HanımDuygu ve Düşünce
Madem okuduğum kitaplarla ilgili inceleme yazıyorum o zaman bu kitabı es geçemem öyle değil mi ? Levâyih-i Hayat bizlere Osmanlı kadının vahim durumunu anlatır. Mektuplaşma tarzında yazılmış bu kitap biz cumhuriyet kadınlarını empati kurmaya iter. Ben şahsen empati kurdum. Acaba ben mektuplaşan bu iki kadının yerinde olsaydım. Kocam benim üstümde her türlü hakka sahip olduğunu düşünseydi, bana şiddet uygulasaydı, benim de ekonomik bağımsızlığım olmadığı için gidecek hiçbir yerim olmasaydı, üstüme başka bir kadınla evlenseydi o kadın da ikinci bir kadın olmayı mecburen kabul etseydi, sadece evde oturup çocuklara bakmakla yükümlü olsaydım, okuyamasaydım ve mesleğim olmasaydı... Ne olurdu acaba?
Fatma Aliye Hanım bu kitabında Osmanlı kadınlarının sesi olmuştur. Şimdiki cumhuriyet kadınlarına da birer ilham. Biz cumhuriyet kadınları olarak bize verilen haklar için Mustafa Kemal Atatürk'e ne kadar teşekkür etsek de az. Bence Atamıza en iyi teşekkürü vatana hizmet ederek, ülkemizi çağdaş medeniyetler seviyesine yükselterek yapabiliriz. Tabi bu vazifeyi bir tek biz kadınlar değil topyekun harekete geçerek yapmalıyız. Şuanda kadına şiddet uygulayan insanlar kendilerini bir kadının doğurduğunu unutmuş gibiler ve bunu yapanlar Osmanlı zihniyetinde oldukları için bizden değildirler. Kız çocuğu okuyup da ne olacak diyenler Fatma Aliye Hanım'a baksın, Afet İnan'a baksın Sabiha Gökçen'e baksın, Canan Dağdeviren'e baksın ve onlar gibi milyonlarcasına baksın. Aslında bu kitap bir tek Osmanlı kadınlarının değil dünyada hor görülmüş tüm kadınların sesidir. Sizleri yorumlara bekliyorum. İyi okumalar. 
Şeymanur Açıl
Şeymanur AçılLevâyih-i Hayat (Hayattan Sahneler)Fatma Aliye Hanım · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20255,2bin okunma
Reklam
Reklam