Düşüncelerimi merak etmekten, hislerime kulak vermekten vazgeçti. Başlarda hiç değilse nezaketen dinliyor gibi yapardı. Fakat yüzüme bakmayı sürdürse de bakışları hızla boşalırdı. Başka âlemlere daldığını, anlattıklarımın bir kulağından girip öbürkünden çıktığını anlardım. Dinleyen olmayınca anlattıklarım da anlamını kaybederdi, çoğu zaman zırvalardım.
İnsan yaşlandıkça, kalıpları kırmak daha da zorlaşıyor. Kırmak istemiyorsun bile. Benim kalıplarım geçmişte defalarca kırılmıştı. Kocam serasındayken yere düşüp öylece kaldığında.