komai
@komai
23 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
- İnsanın huzuru ve memnuniyeti dışarıda değil, içindedir.
- Nasıl yani?
- Sıradan bir insan iyiyi ya da kötüyü dışarıdan, yani bir atlı arabadan ya da bir çalışma odasından bekler. Düşünen bir insan ise kendinde bulur.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kökeninde pislik barındırmayan iyi bir şey dünya üzerinde bugüne kadar görülmemiştir.
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duyguları uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir?
Namuslular kıt kanaat geçinirken, namussuzların karnı tok sırtı pektir.
Ferdinand, askere alınmamak için İsviçre'ye gitmiş olan bir ressamdır. Kendini oldukça özgür ve mutlu hissederken bir gün yine konsolosluğa çağrılır.
Savaş karşıtı olmasına ve suça ortak olmak istememesine rağmen iradesizliği yüzünden bu çağrıya cevap verir. Kendini gitmek ''mecburiyetinde'' hisseder. İstemeyerek de olsa onu bu çağrıya iten bir güç vardır.
Eşi ise Ferdinand'a ona özgür olduğunu, görüşlerine ters bir şekilde hareket etmemesi gerektiğini, kendi hakkında başkalarının karar veremeyeceğini ve hiçbir şeye mecbur olmadığını anlatmaya çalışır.
Zweig, mecburiyet duygusunun insanı ne kadar yıprattığını ve etkisi altına aldığını iyi bir şekilde anlatmış. Bir solukta okunacak bir kitap, kendinize bir şeyler katabilirsiniz.
