Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nereden çıktın ey güzellik,
Topraktan mı, ateşten mi?
Bakışların suçla sevabı
Aynı kadehte eritmekten mi?
Gözlerin hem Tanrı’ya yakın
Hem cehenneme komşu durur,
Bir bakışın insanı yıkar,
Bir bakışın insanı vurur.
Kokun fırtına öncesidir,
Aklı bozar, yönü siler,
Geceden kalma bir kader
Eteklerinde sürünür, ilerler.
Öpüşün bir iksirdir senin,
Ya iyileştirir ya yakar,
Korkak olanı kahraman,
Masum olanı günaha katar.
Hangi boşluktan indin söyle,
Yıldızdan mı, karanlıktan mı?
Sevinci rastgele dağıtıp
Felaketi saklamaktan mı?
Yürürsün cesetlerin üstünde,
Gülüşün hiç titremez,
Ölüm bile yanında süs kalır,
Kırılganlığın kirlenmez.
O gece, başkasının elini beklemekten vazgeçip Hüseynî bir duruşla doğruldu ayağa. Göğsündeki o devasa kaya erimiş, yerini yalnızca göğe teslim edilen hür ve asil bir nefese bırakmıştı.
"Ya Rabbi! Kalbimizi fani bağların sızısından kurtar; bizi dünyada Hüseyinî bir vakarla dik duran, ahirette ise ehlibeytin nuruna komşu olan o nasipli kullarından eyle. Âmin."
Zihnimin molünü hesaplamaya çalışıyorumdur...
Komşu zihniyet ayrışması için verilen tavırlara karşı zihnimin aldığı boyut gayet ayrıştırıcıydı...dilara çopur