İnsanları affetmek, en büyük meziyettir, büyüklerin işidir. Allah'ın Resulü hiçbir zaman nefsi için öfkesine kapılmamış, intikam almamıştır. Ancak Allah'ın yasaklarının çiğnenmesine de müsaade etmemiştir.
İnsanın nefsini ilgilendiren konularda öfkesine hakim olmak, Allah'ın emridir, fakat kamuyu ilgilendiren meselelerde adaletin bozulmasına göz yummamak lazımdır. Çünkü böyle konularda müsamaha, toplum düzeninin bozulmasına yol açar, önüne geçilemez kötülükler ortaya çıkarır. İslâmda nefis için kızmak iyi bir şey değildir, fakat Allah için kızmak güzeldir. Mücâhedeler, savaşlar, hep Allah için kızmanın gereğidir. Nefsin isteği reddedilir ama Allah'ın isteği yerine getirilir. Nefis için öc alınmaz, fakat Allah'ın dininin yücelmesi için gerekli olan ne ise o yapılır. Allah için sevme, Allah için kızma mü'minlerin prensibidir. (Cilt: 1 / Sayfa: 498)