a
Antik Mısır
3 üyeTakip
Mısır’daki Denderah Tapmağı’nda yer alan dikdörtgen Burçlar
Kuşağı’nda, Orion (önde) ve Büyük Köpek Takımyıldızı (arkada),
Okyanus Irmağı akıntısıyla sürüklenen kayıklarda gösterilmiştir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mısır’ın Ölüler Kitabı, antik Mısır’da ölülerin ruhlarının ölümden sonraki yolculuğunu rehberlik eden metinlerden oluşur. ayrica bu eser ile birlikte antik misirin kadim uygarligin tarihi ve cenaze torenleri ve bu kulturun en ince ayrintilari ve felsefesi hakkinda bilgi edinebilirsiniz.
Albert Crampdor’un modern yorumlu versiyonu, bu ilahi metinleri daha şiirsel, felsefi ve insani bir anlatı hâline getirir.
Metin, ruhun “Öteki Dünya”ya geçişte yaşadığı sınavları, özellikle kalbin tartılması (Psikostazi) ritüelini merkeze alır:
Ruhun kalbi, Ma’at’ın tüyü (hakikatin sembolü) ile tartılır.
Eğer kalp safsa, ruh “Işığın Diyarı”na yükselir; değilse yok olur.
Temalar
Hakikat ve Denge (Ma’at)
__________________________________
Tüm metnin özü, hakikate sadık yaşamak üzerinedir.
Ruhun kurtuluşu, doğru davranıştan değil, içsel denge ve dürüstlükten gelir.
Crampdor’un yorumlarında bu, modern insanın vicdanıyla yüzleşmesi anlamına bürünür.
“Kalbini inkâr eden, kendi gölgesine zincirlenir.”
Ikinci Ölüm ve Hatırlanma
____________________________
Eserde “unutulmak” ikinci bir ölüm olarak geçer.
Bu, Mısır’ın ölüm anlayışının merkezinde yer alır:
İsim anıldığı sürece ruh yaşar.
Crampdor bunu, modern çağın “unutulma korkusu”yla ilişkilendirir — insan ancak hatırlandıkça ölümsüzdür.
Ölümde Aydınlanma
________________________
Kitapta ölüm, son değil; dönüşümün kapısıdır.
Ruhun tüm ağırlıklarını bırakarak evrensel ışığa karışması, bir tür “mistik yeniden doğuş” olarak betimlenir.
İnsanoğlu erken dönemlerden beri gökyüzü ve ötesine hayran kalmışlardır. Antik çağlarda gece gökyüzünde anlamlar ararlar, birtakım olayları tahmin etmek için yıldızların ve gezegenlerin konumlarını ve hareketlerini incelerlerdi. Şaşırtıcı bir şekilde bu tahminler çoğu zaman gerçeğe dönüşürdü.
Adını ne koyarsanız koyun, astroloji MÖ 2. binyılda ortaya çıkmıştır ve o zamandan beridir de birçok kişiyi büyülemeye devam etmektedir. En gelişmiş antik kültürlerde bile diğer tüm bilgi sistemlerine karşı egemenliğe sahip olmuştur. Özellikle Hindu, Çin, Maya, Aztek, Arap, Antik Mısır, Yunanistan ve Roma'da sıkça karşımıza çıkan bir çalışma alanıdır.
Bunların arasında Mısır astrolojisi özellikle ilgi çekicidir ve modern astrolojiyle belirgin benzerliklere sahiptir. İlginizi çektiyse buyurun başlayalım.
Mısır astrolojisinin başlangıcında, tapınak rahipleri yıldızların ve gezegenlerin hareketlerini doğru bir şekilde izler ve kaydederdi. Bunların dünyanın çevresel değişiklikleri üzerindeki etkilerini anlamaya çalışırlar, güneş hareketlerine dayanarak kıtlıkları ve selleri tahmin ederlerdi. Antik Mısır tapınaklarının kemerli tavanları gökleri taklit edecek şekilde tasarlanmıştı ve tüm ritüeller gezegensel aktiviteye göre planlanıyordu.
MÖ 305-30 yılları arasında hüküm süren son Antik Mısır hanedanı olan Ptolemaios Hanedanlığı döneminde Mısırlılar, Yunan burç adlandırma sistemini ödünç almış ve her burç için bir Mısır tanrısı atamışlardır.
Eski Mısır takvimi, tıpkı Gregoryen takvimi gibi, bir güneş takvimiydi. Fakat yıl 365 gündü ve her biri 120 günlük üç mevsimden oluşmuş, mevsimler ise 30 günlük dört aya bölünmüştü. Bunun 365 günlük bir yıl için yeterli olmadığını anlamış olabilirsiniz ve bu konuda kesinlikle haklısınız. Eski Mısırlılar, kalan beş günü telafi etmek için yılın