Aşk tek başına aşk doğurmuyor; sizi seveyim istiyordunuz, bu hedefi bir kere belirledikten sonra, ona ulaşmak için yapamayacağınız şey yoktu; gerekseydi beni sevmeye bile razı olurdunuz; ama zaferi sevmeden de kazanabileceğinizi, aşka hiç de ihtiyacınız olmadığını anladınız; ne alçaklık!
Sizi bir çılgın gibi sevdiğimin farkındayım; ama kalbimdeki sarsıntıların şiddetinden yakınmıyorum, onun eziyetlerine alışıyorum; zaten binlerce acı içinde sizi sevmekle tattığım tek mutluluk da olmasaydı, yaşayamazdım.
Elveda, sizi hiç görmemiş olmayı isterdim. Ah! Bu duygunun ne kadar sahte olduğunu çok iyi hissediyorum, bunları yazdığım anda bile severek mutsuz olmayı, sizi hiç görmemiş olmaya yeğlerim.
Davranışlarınız sizi gördüğüm ilk günlerde de son zamanlardaki gibi bıktırıcı olsaydı, nice kuruntudan kurtarmış olurdunuz beni! Ama bunca özen ve çaba benim gibi kimi aldatmazdı, kime içten gözükmezdi ki? İnsanın, sevdiklerinin iyi niyetinden kuşkulanmaya karar vermesi ne kadar zor!