b
Başarı aldatmacası
1 üyeTakip
Toplumsal yaşamda başarı göstergelerinin göreceliliği ve bunların çoğu zaman etikle, ruhsal bütünlükle çelişmesi
Başarısızlıklarımızdan muazzam dersler çıkarma şansımız olsa da bunu görmezden gelmeyi tercih etmeye meyilliyiz. Daha da fenası, başarısızlıktan ölesiye korkuyoruz. Hepimiz başarısızlıklardan kaçınmaya, onun yerine başarıdan ders çıkarmaya meraklıyız. Üstelik ders çıkarmaya pek meraklı olduğumuz başarı hikâyelerinin neredeyse hepsi gerçeklikten kopuklar.
Çocukları uyutmanın en güzel yollarından biri hikâyeler anlatmaktır. Sistem de aynısını yapar, bizleri uyutmak için hikâyeleri kullanır. Hikâye hep aynıdır: olanaksızlıklarına rağmen bin bir zorlukla, inatla mücadele ederek tüm engelleri aşmış ve başarıya ulaşmış bireylerin motive edici macerası. Oysa başarıya giden yol, kazananlardan çok, kaybedenlerin bedenleri ile doludur. Ama kaybedenlerin hikâyesini kimse anlatmaz; kazananların hikâyelerini ise en parlak ışıkların odağında, ekranlardan gözümüze sokarlar.
Reklam
Birbirine karşı iki yaşam stratejisi gelişiminden söz edebiliriz: bağlama inananlar ve temsile inananlar.
Bugün, kültürümüz benlik ideolojisini över ve adına "toplumsal başarı" denen, aslında toplum içinde kişinin kendi başarısı olan şeyi ön plana çıkarır. Fedakârlık artık eskisi gibi değerli değildir. Bizden önceki kuşaklar için bu sözcük şanlı bir anlam taşıyor, "herkesin iyiliği için kişinin kendinden vazgeçmesi"ni ifade ediyordu. Bugün bu sözcüğün anlamı öyle çok değişmiştir ki artık neredeyse "kandırılmış" anlamına geliyor.
