“İnsan demir kapı arasında kalan serçe parmağının acısını, içine hızla yayılan bir sessizlikten sıyrılıp bunun aslında bir uğunma olduğunu tarif edene kadar çok zaman geçiyor.”
Hayatta idealize ettikleri başarıyı yakalayamayan bireyler bu başarıyı elde etmiş kişilerle özdeşi kurarak bu kaygıyı aşmaya çalışır. Bu davranışlar bireyin öz düzenlemeye dayalı sentezleri değil, tersine bilişsel bir süzgeçten geçmemiş eğreti duran taklitlerine dayanır.