c
Cevat Çapan
1 üyeTakip
WALTER BENJAMIN (1892-1940)Cevat Çapan
Hayatta çok geç öğrendim
yolunu kaybetmeyi ormanda;
bu yüzden, büyülenmiş gibi aşkla,
dolaştım durdum
sevdiğim şehirlerin sokaklarında.
Düşlerim
karanlık dehlizlerinde kaldı,
çocukluk defterlerimin yapraklarında.
Nelerden, nerelerden geçtim
kaybolan zamanın ardında.
Kaçmadım, kovalandım; kıstırıldım
bir sınırda.
Belki de bir kurtuluştu
çıktığım son yolculuk
Tarih'in kılavuzluğunda.
Bir Zamanlar Avrupa'daCevat Çapan
John Berger'e
Dağların eteklerine akşam inerken
kapın çalınırsa, bil ki, bizizdir gelen.
İçerenköy 'ün eski köşklerinden ney
ve tanbur sesleri yükselir ya
geçmişten geleceğe uzanan zamanda
çam kokulu yaz gecelerinde,
birbirinden ayrılmayan iki uyurgezer,
hâlâ o kayıp adreslerde dolaşan.
En son bir filmde gördük seni:
"Bana Bir Şey Çal".
İskoçya'da bir adada,
Mestre'de geçen bir öykü anlatıyordun
uçak bekleyen yolculara.
Otları biçme zamanı, diyorsun mektubunda,
kışın yazar, yazın ırgat!
Kitaplarında da biçilen otların,
beklenen toprağın kokusu: "Hınzır Toprak",
"Bir zamanlar Europa'da",
şimdi de "Leylak ve Bayrak".
Baharda,
dağların eteklerinden kar kalktığında,
kapın çalınırsa, beklenmedik bir anda,
bizizdir gelen:
yedinci adam,
yedinci kadın -
leylaklar, bayraklarla.
Kış Bitti - Cevat ÇapanCevat Çapan
"Vedalaşmaların ilmini yaptım ben,"
Sürgünlerin uzmanlığını.
Bir vapur nasıl kalkar bir limandan.
Tren nasıl acı acı öter, öğrendim
Yıllarca mektuplarla yaşadım.
Kaçak tütün, yasak yayın
Larla beslendim.
Unutmadım. Unutmadım.
En çok yelkenleri özledim
Bozkırın buzlu yalnızlığında.
Dağlar yoktu, dağlar yoktu,
Rüzgârlara yaslandım.
Çılgın mıydım, tutsak mıydım
Yüreğinde karanlığın?
Kan kurudu -
Ben gül oldum açıldım.
Cevat çapanCevat Çapan
Cevat, uluslararası şairlerin bu günlerde çıktıkları uzun yolculuklara - belki de Peru'dan Paris'e, İstanbul'dan ST Petersburg'a - çıktığında, yanında Karagöz figürlerinin bulunduğu bir çanta taşır ve meslekten hikâyecilik uğraşınınbu ele avuca sığmaz yaratıklarını ak kâğıtlara ve duvarlara yansıtır. Cevat'ın şiirlerinden bir çoğunda bir hikâye anlatılır, gene hem kişisel, hem geleneksel bir hikâye. Onun anlattığı hikâyeler, düşler ve kişisel tarihlerle çakışır. "Pusula," ebedi olarak genç kalan fotoğraf gibi modern bir araçtan yararlanarak kendi öyküsünü anlatan babanın sesidir:
Fotoğrafta gördüğün hasır şapka,
keten giysi, gümüş saplı baston
o yılların yorgunluğunu gizliyor
ustaca. Sana çocukluğunda anlattığım
Afrika, Amazon, Santiago, Havana
bütün gençliğimdi benim, olgunluğum.
Bu hikâyenin anlatıcısı, hikâyelerini anlatacağı çocuğunun doğumunu beklemek için eski köyüne dönmüştür.
(...)
A. S. Byatt
Çeviren: Kemal Atakay