Aniden, coşkunun yerini anlık bir sessizli aldığı sırada beklenmedik şekilde şöyle dedi: "Evde bir ölünün olduğunun farkında değil misiniz?"
Bir anlığına şaşkınlık yaşandı. Çünkü ölüm sözcüğü bir sarhoşun bile kalbine bir çekiç gibi inerdi. Herkes şaşkınlıkla birbirine karmakarışık sorular sordu. Ama Madame de Prie yüz ifadesini bile bozmadan, buz gibi bir tavırla. "O kişi benim. Bu kışı görmeyeceğim!" dedi.
Ama kimsenin onunla konuşmadığı, onu görmediği, duymadığı ve arzulamadığı yalnızlığı boyunca çirkinleşmiş, aptallaşmış, çaresiz kalmış, mutsuz olmuştu. Önce yaşamın içinde canlanmış sonra yalnızlığın ortasında karanlığa gömülmüştü.