Dayak yiyen çocuk önce gururunu ve özbenliğini korumak için çabalar; ne var ki, kendisi ufaktır ve ana-babası, yaşamını sürdürebilmesi için dayanmak zorunda kaldığı yegâne kişilerdir. Zamanla onurunu, değerini, yaşama şevkini kaybeden çocuk, ana-babasından ilgi ve onay görebilmek için, onların "sen değersizsin, sen dövülecek bir nesnesin," mesajını kabul eder ve kendine ana-babasının gözleriyle bakmaya başlar. Utanç başlamıştır ve çocuğun özünde açılan boşluk onu ömrü boyunca mutsuz kılacaktır.
...babanın sizi hiç dövmediği. Akşam olup, baban eve geleceği zaman, evi kaplayan zehirli korkuyu hiç tatmadığınız, pazar sabahları masada sadece kahvaltı yenen, tokatların acı lezzet katmadığı, ekmeğe sadece reçelin kırmızısının düştüğü..
Serap Tekin & Melek Kanadında Aşk