Dergi
205 üye · 1 yeni gönderiTakip
Dergiler ve yayınlar üzerine paylaşımlar.
Bir rüyayı görmek gibi geliyor şimdi bana yaşamak: içindeyken, etrafında her şey hızla akıp giderken, hiç bitmeyeceğini zannediyorsun. Sonunun olmadığını sanıyorsun. Sonra uyanıyorsun; bedeninde o rüyanın serinliği, elinde ise sadece ondan kalan hisler.
Her yerde yetişmemin mümkün olmadığını biliyorum. Her yerde büyüyemeyeceğimin, çiçek açamayacağımın, diğerlerinden başka beklentilerimin olabileceğini biliyorum. Başka dikenlerimin, başka arzularımın, başka hayallerimin olabileceğini biliyorum. Çünkü ben buyum. Olduğum insanım. Yarın için hiçbir şeyi sözünü veremem; her mevsim, benden bir şeyler koparacak ve başka şeyler katacak.
İnsanın ana yurdu çocukluğudur, derler. Hangi şarkıyı, hangi şiiri yazarsanız, sevginin en saf olduğu, zihnin en berrak olduğu yerden, yani çocukluğunuzla bakıyorsunuz hayata.
Bazı insanlar ömre denk gelir, bazılarıysa ömrün ta kendisi olur. Sen benim en güzel alışkanlığım, en uzun duam, en ferah yorgunluğumsun. Şayet bir gün yollarımız göğe doğru yürürse, ardımızda kalan her çiçek bilsin ki; biz bu hayatı eksiksiz yaşamaya değil, birbirimize tamamlanmaya geldik. Ve inan bana şu koskoca dünyada en çok da seninle aynı yağmura yakalanmayı sevdim ben.
Şimdi geriye dönüp baktığımda şunu daha iyi anlıyorum; insan nereye giderse gitsin, bir şeylerin ritmine karışıyordu zaten. Asıl mesele, o ritmin içinde kendi sesini kaybetmeden yürüyebilmekti.