Yakınımdan yahut youtubeda takip ettiğim birinin açıldığını görünce ufak çaplı bir şok geçirip bir kaç saat hiçbir şeye tepki veremeden kalakalıyordum. Az önce daha kötüsü oldu, lisansdayken samimi olduğum aynı çatıyı paylaştığım gayet akıllı farkındalığı yüksek düzgün bir arkadaşımın Hıristiyan olduğunu öğrendim, kanlarım çekildi. Zihnimde farklı açılardan bir sürü düşünce endişe dönüyor. Kime ne dert anlatayım kör kuyulara mı bağırayım modundayım artık, iki yıldır garip bir şekilde çok ağır etkiliyor bu olaylar. Dert diye anlattığımda da aynı hisleri karşıda göremeyip "aman canım biz iyiyiz çok şükür" şeklinde bir tepki aldıkça daha da kötü oluyorum. Allahım sen koru, sen yardımcısı ol demekten başka bir şey yapmamak da dokunmaya başladı sanrım.
Yoksula, yoksulluğa yakın ettin beni;
Dertlere, gurbetlere alıştırdın beni;
Yakınların ancak erer bu mertebeye:
Tanrım, ne hizmet gördüm de kayırdın beni?