Ey Rab, şimdi öğrendim,
Yüreğimde yatan ne;
Dünyadan ayrı, gizlice,
Dilim konuştu tapındığımla.
Böylece bir anlamda biz
Birleştik ve Tek olduk;
Zaten yoksa ayrılık
Bizim ezeli durumumuz.
Benim bakışımdaki engin
Derin huşu Senin Yüzünü gizlese de,
Büyüleyici ve vecd içinde Rahmetle
Senin benim ta içime dokunduğunu hissettim.'
Bazı vicdanlar var ki son ile başlangıç arasında bir sınır, bir ayırıcı çizgi vazifesi görmek isteyen gerçeklerin önünde kalıp duramıyor. Ben niyet ettim ki bu hayatı, dünyaya niye geldiğimizi, ne olacağımızı, bizi göndereni anlamadan terk etmeyeyim. Ah, ne olurdu bu suallere olumlu veya olumsuz birer cevap verebilsem! !