g
Günce
9 üyeTakip
gönlümce günce 07.12.25Günce
00.51 | Girişimcilik ile ilgili piyasa okuması yaptım. Günülendim de denilebilirdi ama hayır piyasa okuması bu kardeşim. Bir girişimci olalım dedik sevgili okuyucu (ben ve b) giriştirmediler bizi...
Ben ÇatısıGünce
"Yaşamak debelenir içimde kıvrak ve küheylan.."
Kendimizi bulduğumuz şiirler, sözler vardır efm.. biraz yorgunum, ümitsiz.. umutsuzlukta avunduğum umut liraları yetmiyor artık umutlarımı almaya.. vazgeçmek yolcusuyum şu günlerde..
Darmaduman, kararlılığın grisinde bitkin.. eskiden gitmesin diye gemiler sımsıkı bağlardım iskeleme. Biri gidince hepsi gidebilirmiş anladım.
Ben bırakmayı öğreniyorum bugünlerde ve yazmışım bir yerde "ben çatısına kiremit taşıyorum şu günlerde içime düşmesin diye soğuk kırgınlıkları" ben çatısına kiremit taşımıyorum artık evhamlarım başlı başına kırgınlık ve kırıkken kiremit sağlam durmuyor o çatıda. Geç öğrendim, zamanının tam anında öğrenmeme rağmen geç öğrendim efm
Köşede bir masa üstünde bir çay, çay ki buğusunda asılı kalmış bir iç çekişle mümkün.. bir ben.. sessizliğin izdüşümünde kaybolan zamanın içinde bir ben..
"Ve zaman bir su gibi aktı
Elimde biriken yalnızlıkla
Oturdum sustum
Sözcükler kırıldı dudağımda.."
His&Günce -8-Günce
Başkalarını alaka etmeyen şeyleri kimlerle paylaşabilir insan; beni alaka etmeyen şeyleri başkalarından kaç kere sabırla dinledim? Hisleri takip ettiğimizde nerelerde kimlerle karşılaşırdık ve şimdi neredeyiz?
Ellerimden uçan kuş gibi alın yazım... Uçmaya başladığı yere dönmek istiyor, kendi avucuna, kendi güvenine, kendi kaderine. Başkalarına açılamayan yanlarımız gözleri olmayan yüz gibi. Tebessüm edebiliyor ama neşesini gösteremiyor.
Ah! Gördüğümde seni sende kalan gönlümden haberin var mı? Başkalarına gösteremediğimiz sır yanımız vardır, sende benim kendimde bilmediğim yanımı kendimden bihaber sana söyledim, geri dön, söyle o yanımı bana. Peki de sen kimsin?
Hani başkalarına gözümüz olmayan tebessüm gibiydik; parıldayan gözlerimi aynada görsem gözlerim kamaşacak şekilde bakmışım sana, hatırlıyorum. Şaşkınlığımı dudaklarımdan gizleyebilmiştim de hayranlığım gözlerimdeydi hani... Olmuştu bunlar, geçiyordu işte. Sordum ya, haberin var mı sende kalan yanımdan?
İnsan, bir yanı yanmışken ne kadar sessiz kalabilir ki zaten? Kelimeler var iken öyle bir kenarda kendime değinmek istedim. Sesim çıkmış mı oldu bilemiyorum, ama bağırmak istemiyorum, sessiz de kalamazdım.
Sormuştum ya, siz kendinizi alaka etmeyen bir şeyi sabırla dinleyebildiniz mi? İşte böylece avucumuza dönen kuş gibi kaderimiz. Kendimi sabırla dinleyebildikçe olacak bazı şeyler. Kendi avucuna dönmeye çalışan kuş gibiyim işte böylece, kendi güvenime, kendi kaderime ve elbette kendi kalbime...
Dışa duyulan hayret kendimde olan sevgiyle sarılmalı.