h
Hesap günü
3 üyeTakip
Can YücelHesap günü
"Ne hesabını veremeyeceğim
bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim
Ne hissettiysem onu söyledim, onu yaşadım.
Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım.
Asla keşkelerim olmadı."
Reklam
İnsanlar sorguya çekildikten sonra üç kısma ayrılırlar:Hesap günü
1 — Hic bir ameli olmayanlar. Cehennemden simsiyah bir boyun çıkarak böylelerini kuşun taneleri devşirdiği gibi kapar, boyunlarına dolanarak onları ateşin içine atar. ateş de onlar hemencecik yutuverir. Kendilerine sonu saadet olmayan bir bedbahtlığa uğradıkları yüksek ses ile duyurur.
2 — Hiç bir kötülüğü olmayanlar. Meleklerden biri yüksek ses ile «her durumda Allah'a hamdedenler ayağa kalksın» diye ilân verir. Bu zümre böylece cennete yolcu edilir. Sonra ayni işlem gecelerini ibadet ile geçirenler için. arkasından alış-veriş ve ticaretin Allah'ı zikretmekten (namazdan), alakoymadığı kimseler için tekrarlanır ve zümrelerin hepsine sonunda bedbahtlık olmayan bir saadete kavuştukları yüksek ses ile duyurulur.
3 — Hem iyiliği ve hem de kötülüğü olanlar. Çoğunluk bu kısma girer. Onlar bilmeseler bile iyiliklerinin mi. yoksa kötülüklerinin mi baskın olduğunu, hiç şüphesiz, ulu Allah iyi bilir. Fakat afvettiği takdirde fazileti ve cezalandırdığı takdirde adaletinin titizliği açıkça ortaya çıksın diye ulu Allah, amelleri hakkındaki kesin bilgisini mutlaka onlara da göstermek ister.
elleri demir topuzlu ve ateşten elbiseli zebanilerHesap günü
Enes İbni Mâlik (R.A.) der ki:
«Kıyamet Günü, ademoğlu Allah'ın huzuruna getirilerek terazinin iki kefesi arasında ayak üstü durdurulur, başına da bir melek dikilir. Tartıda sevapları ağır bastığı takdirde başındaki melek herkesin duyabileceği yüksek bir sesle «falan kimse sonunda bedbahtlık olmayan ebedi bir saadete kavuştu» diye seslenir. Buna karşılık tartıda sevapları hafif geldiği takdirde ayni melek bu defa «falan kimse, sonu saadet olmayan ebedi bir bedbahtlığa uğramıştır» diye seslenir. Sevap kefesi hafif kalınca elleri demir topuzlu ve ateşten elbiseli zebaniler ileri çıkarak cehennem yolcusunu cehenneme götürmek üzere teslim alırlar.
Ebû Hüreyre'nin rivayet ettiği bir hadiste Resûl-i Ekrem (s.a.v), ashabına hitaben, "Müflis kimdir, bilir misiniz?” diye sordu, ashab da, "Ey Allah'ın Resûlü, bize göre müflis, elinde bulanan gümüşü, altını ve dünyalık eşyasını kaybeden kimsedir" diye cevap verince Resûlullah (s.a.v) müflisin kim olduğunu şöyle tanıtmıştır:
“Ümmetimin müflisi o kimsedir ki, kıyamet günü kıldığı namazları, tuttuğu oruçları ve verdiği zekâtlarıyla birlikte gelir. Bununla birlikte ona buna sövdüğü, iftira attığı, malını yediği, kanını akıttığı, dövdüğü kimseler de gelir, bu iyiliklerinden hak sahiplerine dağıtılır. Şayet hak sahiplerine hakları ödenmeden adamın sevapları tükenirse o kimselerin günahları adamın üzerine yüklenir. Böylelikle (hiçbir iyiliği kalmadığı gibi öbür yanda bir sürü günahı biriken bu adam) cehenneme atılır. İşte asıl müflis budur.”
Sayfa 206
Allah (c.c) sana şöyle seslenecektir:
"Ey kulum! Yarattıklarımdan utanarak onların önünde güzel işlerde bulundun da benim gözümün önünde çirkin fiiller yaparken hiç utanmadın mı? Senin için kullarımdan daha mı düşüktüm ki benim nazarımı hafife aldın ve onların nazarını büyük gördün? Sana nimetlerimi bahşetmedim mi? O halde seni bana karşı aldatan neydi? Benim seni görmediğimi mi zannediyordun? Yoksa huzuruma çıkmayacağını mı?"
Sayfa 198
Reklam