Ülke her geçen gün koskocaman bir ruh ve sinir hastalıkları hastanesine dönüyor. Gelecekten ve çocuklarımızın iyi yaşayacağından emin olamıyorum. Allah’ım sonumuzu hayr etsin. Bir yanda 7 yaşındaki çocuğun katilleri hâlen tam bulunamamış, bir tarafta üniversite öğrencisi bir genç kız kayıp, bir tarafta sokak ortasında bir kıza saldırıp ırzına geçmek isteyecek kadar arsızlar içimizde, bir tarafta 2 kızı canice öldüren bir müptezelin bugüne kadar aramızda yaşayışı…
Şeriat desen yok, caydırıcı hukuk desen yok. Her türlü azgınlık almış başını gitmiş. Koskocaman dipsiz bir kuyudayız. Her geçen gün batıyoruz!
Allah’ım! Bu zamana dek senin bu vatanı, bu milleti sevdiğini ümid ediyordum ama bu ülkede seni tanıyanlar ve sevenler azaldıkça; rahmetini, mağfiretinin üzerimizden çektin mi? Zira hakikaten ortalık iyice b.k çukuruna dönüştü. Her geçen gün en dibi görüyoruz. Ama sen Ğafur’sun; rahmetini bizden esirgeme. Bize acı! Bize akıl, fikir, vicdan, iz’an ve insaf ver.