(...)İnsanı en derinden sarsan, hattâ altüst eden bir şeyin birdenbire anlatılmaz bir doğruluk ve incelikle görülür, duyulur olması anlamına gelen "vahiy" kavramı var ya; insan aramaksızın duyar, kimden geldiğini sormaksızın alır; bir şimşek gibi çakar düşünce "mecbûren", -benim için seçme diye bir şey yoktu hiç- en son biçimi içinde. Bir kendinden geçmedir, korkunç gerilimi zaman olur gözyaşlarıyla boşalır; yürürken elinizde olmadan bir hızlanır, bir yavaşlarsınız; hiç kendinizde değilsinizdir, ama tepeden tırnağa geçirdiğiniz o ince ürpertiler sağanağını alenen duyarsınız; bir derin saadettir, en büyük acılar, en korkunç şey orada zıt tesir yapmaz, tersine gerekli olur, istenir...
Sayfa 87 - Zerdüşt Böyle Dedi, -Herkes için, kimse için bir kitap!-, Olimpia Yayınları