j
John Coffey
0 üyeTakip
"Onları sevgileriyle öldürdü, birbirlerine olan sevgileriyle. Bu her gün olur,dünyanın her yanında."
"Gördüğüm ve hissettiğim acılardan yoruldum artık, patron. Yağmur altında bir ispinoz gibi yalnız ,hep yollarda olmaktan yoruldum. Hiçbir zaman bana eşlik edecek, bana nerden geldiğimizi, nereye gittiğimizi ve nedenini söyleyecek bir yoldaşım olmadan. "
"Lütfen patron ,yüzüme o şeyi geçirmeyin," dedi fısıltı halinde bir iniltiyle. "Lütfen beni karanlığa gömmeyin ,karanlığa göndermeyin, ben karanlıktan korkarım. "
"Yatma zamanı bir ışık açık bırakıyor musunuz? Çünkü bazen karanlıktan korkarım biraz , eğer yabancı bir yerdeysem."