Mutlulukla bir karahindiba çiçeğine üflüyor; dileğinin bu yıl mı , gelecek yıl mı , başka bir zaman mı olacağını, yoksa hiçbir zaman olmayacağını mı merak ediyormuş.
Küçük bir çocukken en sevdiğim şey evimizin karşısında bulunan arsadaki karahindibaları koparıp, ciğerlerime çekebildiğim kadar havayı doldurup, var gücümle tohumlarını üflemekti. Tohumların dört bir yana savrulup, gökyüzünde nasıl yükselip süzüldüğünü mutlulukla seyreder, böyle gökyüzünde uçarak nereye kadar gidebileceklerini ve gittikleri yerlerde nasıl hayatları olduğunu merak ederdim.