n
Neyzen Tevfik
5 üyeTakip
" Beni zenginlerin, paşaların, halktan kopuk yaşayıp da ölenlerin kabristanına gömmeyin, hele hele Zincirlikuyu Asri Mezarlığı'na hiç gömmeyin.. Garip gurebanın olduğu, mümkünse annemin babamın da bulunduğu Kartal Mezarlığı'na gömün... Cenazeme çelenk gönderilmesin.. Göndereceklerse fakirlere aş, ekmek, para, göndersinler... "
" Kin yüzünden kimseyi hicvetmedim.. Allâh ile aldatanları, milletin emeğini ve ekmeğini sömürenleri, adalet ve merhametten sapanları, halkın arasından çıkıp zirvelere oturanların halka zulmettiğini, ahlâk nutku atıp da ahlâksızlığı kendilerine mübah sermaye edenleri gördükçe, deliliğimin kefareti olan dilimi tutamazdım... "
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
" Makam mevki teklif ettiler,
' Yeter ki sus, konuşma.. ' diye; akçe, altın sundular önüme,
' Yeter ki orada burada bizi hicvetme.. ' diye...
Ey halkım!.. Ne sözümü sattım ne de yolumdan saptım... "
İstanbul son zamanlarda böyle bir insan seli görmemiştir.. " Bu cenaze kimin? " diye sorarlar...
Tabutun içindeki serveti ile nâm salmış biri değildir.. Aksine tüm dünyalıkları elinin tersi ile itmiş bir garip yolcudur.. Herkesin merak ettiği ise şudur:
" Nasıl oldu da kendini bunca insana sevdirebildi acaba?.. "
O, 
Neyzen Tevfik 'ti... Hem herkese aitti.. Hem de hiç kimseye ait değildi...
Neyzen Tevfik, Allah'ın varlığı, birlği ve kudreti karşısında insanın sadece bir "hiç" olduğu görüşündedir...
Onca acı, ihânet, hor görülme, çocuk yaşta geçirdiği ağır travma, bitmeyen sara nöbetleri, sıcak bir tas çorbaya, sıcak bir döşekte uyumaya hasretle geçen bir ömür, üç ay koklayıp öptüğü kızını yıllarca göremeyişi, dergâhtan kovulması, handan sokağa atılması, çöplük kenarlarında sokak köpekleri ile sabahlaması... Böyle yarı ölü yarı diri yaşamaya nasıl dayanmıştı? Nasıl bir yaşama gücü vardı da yıkılmamıştı acaba?
Kendini "hiç" te buldu, "her şey" olmaya uğraşan insana tek başına hakikâti haykırdı..
Neyzen'i anlamak için insanın en lanetli hastalığı olan "kınamaktan" kurtularak okumak zorundayız onu..
***
Sen bakma sûrete, sîreti gör..
***
Neyzen Tevfik'i biraz daha yakından tanımak isteyenler için, kıymetli bir biyografi..
Eline, emeğine, kalemine,sağlık...
Ben Neyzen
Sinan Yağmur
Neyzen Tevfik 'ti... Hem herkese aitti.. Hem de hiç kimseye ait değildi...
Neyzen Tevfik, Allah'ın varlığı, birlği ve kudreti karşısında insanın sadece bir "hiç" olduğu görüşündedir...
Onca acı, ihânet, hor görülme, çocuk yaşta geçirdiği ağır travma, bitmeyen sara nöbetleri, sıcak bir tas çorbaya, sıcak bir döşekte uyumaya hasretle geçen bir ömür, üç ay koklayıp öptüğü kızını yıllarca göremeyişi, dergâhtan kovulması, handan sokağa atılması, çöplük kenarlarında sokak köpekleri ile sabahlaması... Böyle yarı ölü yarı diri yaşamaya nasıl dayanmıştı? Nasıl bir yaşama gücü vardı da yıkılmamıştı acaba?
Kendini "hiç" te buldu, "her şey" olmaya uğraşan insana tek başına hakikâti haykırdı..
Neyzen'i anlamak için insanın en lanetli hastalığı olan "kınamaktan" kurtularak okumak zorundayız onu..
***
Sen bakma sûrete, sîreti gör..
***
Neyzen Tevfik'i biraz daha yakından tanımak isteyenler için, kıymetli bir biyografi..
Eline, emeğine, kalemine,sağlık...
Ben Neyzen
Sinan Yağmur
" Bana kalsa şiir tadında yaşamak isterdim ama azap ile geçecek bir ömrü yaşamaktan başka çarem yoktu..."
" Kimi kimine dünyalık dokunur, kimi de kimine ahretlik.. Bense hiçliğin dokunuşunu aramaya çıkmıştım... "