Bu güzgüyə bir vaxt qoşa baxardıq-
bu güzgüdə yerin indi boş qalıb.
Bəlkə səndən bu güzgünün canında
dodaq qalıb, kirpik qalıb, qaş qalıb?!
Göz yaşların canındadır bəlkə də
damla-damla əriyəcək bu güzgü.
Bu gün sənin ayağınla dünyada
ayaq açıb yeriyəcək bu güzgü.
Bəlkə səni axtaracaq, gəzəcək,
milyon-milyon adamların içində.
Görən kimi tanıyacaq üzünü,
ən qaranlıq axşamların içində.
Qaçacaqsan bu güzgüdən,
Dönəcəksən o döngəyə, bu tinə.
Adamları, maşınları, evləri
Atacaqsan bu güzgünün cənginə.
Yenə, yenə doymayacaq bu güzgü,
bir şəhəri udub-udub gələcək.
Səni gözdən qoymayacaq bu güzgü.
yeri-göyü tutub, tutub gələcək.
Sən qaçdıqca yelləncək saçların,
Bu güzgüyə pay düşəcək saçından.
İpək donun yelləndikcə,
güzgüyə
Pay düşəcək ətəyinin ucundan.