anamın karnından çıkışım
ilk ortadan kayboluşumdu
kızlarının görünmez olmasını isteyen
bir aile için gözden yitmeyi öğrenişimse
ikincisi
içi boş yaşamak
kolay zanaat
bir hiçsin sen
diyenlere inanacak
yineleyeceksin kendi kendine
sık sık
bir dilek gibi
bir hiçim ben
bir hiçim ben
bir hiçim ben
hâlâ sağ olduğunun
tek emaresi
nefes aldıkça şişen
göğsün
-içi boş yaşama sanatı
eksik yanlarımı doldurmak için değil
seni isteyişim
kendi başıma tam olmayı isterim
kendi başıma bütün olayım
tüm şehri ışıtayım bir başıma
işte o zaman
isterim seni
çünkü ikimiz bir olsak
ateşe verirdik bu şehri
bana sessiz ol diyorsun
görüşlerim güzelliğimden çalıyormuş
oysa sen söndür diye değil
içimde yanan ateş
kolay lokma olduğumdan değil
dilimin hafifliği
yaradılıştan ağırım
yarı bıçak yarı ipek
unutması zor
kolay değil
aklın izlenmesi
anneciğim ne zaman ağzını açsa
akşam sofrasında iki çift laf için
hişşt diye tıkar babam lafı ağzına
"ağzın doluyken konuşma"
işte böyle öğrendi ailemin kadınları
çenelerini tutup yaşamayı