Sitâre o gün içime öyle bir güzelliğin sevdasını koydu ki, bütün yaratılmışların aşkını derleyip toparlak etseler onun yanağında bir ben etmezdi.
_İskender Pala/Od
"Nereden çıktın karşıma böyle Sitâre
Efsaneler dökülüyor gülüşlerinde
Kirpiklerin yüreğime batıyor
Telaşlı bir kalabalığın ortasında
Ayaküstü konuşuyoruz
Nedim’in nigehbân nergisleri gibi
Üstümüzde bütün nazarlar
Çok utanıyorum Sitâre”
Eskiden insanları affetmek için çok hevesliydim; artık kırıldığımı bile belli etmeden uzaklaşıyorum. Çünkü sen söyledikten sonra farkedilen hatalar mutlaka tekrar ediliyor.. Özrün de bir kıymeti kalmıyor. Hiç düzelmesin bırakın kalsın öyle..