İşte şimdi şu son satırları yazdığım saatlerde, kalemi parmaklarımın arasında güç zapt ediyorum. Ama hikâyemin sonuna da geldim. Kanımı alevlendiren zehir, içimden taşan sağlıksız kudretle birleşip gözlerimi yuvalarından uğratıyor sanki. Pek yakında kalbim bu sürate ve kanımdaki ısınmaya dayanamayacak. Zaten divitimin ucu da iyice ezildi. Mürekkep, harflerin hudutlarını aşıp dağılıyor... Çok şiirsel bir şeymiş gibi geliyor bana bu.