s
Squidizm
0 üyeTakip
Güzelce dövüşmeye devam olunuyor, püskürtülen düşman çevremizde birer birer tırpan yiyip yere düşüyordu. Ve kalbimizin derinliğinde alçakça bir sevinç duyuluyordu bundan, zira ölenler başkalarıydı bizler değildik, bizler aksine, çarpışmaya devam ederken daha da şahlanıyorduk. Bütün arkadaşlar öldürülene ve biz yalnız kalana değin sürdü bu. Hem zaten çarpışacak düşman da kalmamıştı ortada. Zafer! zafer! diye haykırdık. Fakat neye yarıyordu bu zafer?
