Substack
1 üyeTakip
“bir gün her şeyin ‘yerli yerinde’ olduğunu fark edersin ve o yerin sana ait olmadığını.”
hayattan gerçekten ne istiyorsun?
lütfen içinden refleks gibi mutlu olmak deme. çünkü o cevap değil, bir kaçış. kimse sadece mutlu olmak istemiyor aslında. herkes bir şeylerin doğru hissettirmesini istiyor. içinin yerine oturmasını.
“garanti hayat” kulağa çok makul geliyor. zaten herkes de bunu söylüyor. “en azından kafan rahat olur.”
çünkü hayalin yerine geçen şey genelde “en azından” oluyor. “en azından maaşı var.” “en azından güvenceli.” “en azından işsiz değilim.”
peki ne zamandan beri bir ömrü “en azından”lara sığdırmaya başladık? bunu kim öğretti bize?
çünkü bu hayat prova değil. şu an yaşadığın dakika, birikmiş geçmişin, içinden çıkamadığın gelecek, bu arada geçen vakit, hepsi gerçek.
“bir gün dönüp baktığında yaptığın onca şeyin aslında seni hiçbir yere getirmediğini fark edeceksin; çünkü yanlış yolda ne kadar hızlı koşarsan koş, vardığın yer hep kendinden uzak bir yer olur.”
SUBSTACK/ sevgili günlük- Apr 9
Mutsuz olmadığım için sistemi kandırdığıma dair sürekli, rahatsız edici bir his var içimde. Her şey yolunda, sonuçlar ortada, ama daha yüksek bir seviyeye ulaşmak için delirmem gerektiği düşüncesi
Reklam
Çoğumuz hak ettiğimiz şeylere inanmıyoruz. İyi şeyler... bir şekilde, hayatın bize iyi şeyleri ancak önce kendimizi tüketirsek vereceğini düşünmeye başladık. İnsanlar her şeyi zor yoldan kazanmaya
Ben 10’lu yaşlarımda ne yapmak istediğimi bilmiyordum, nasıl bir hayat yaşamak istediğime dair tek bir fikrim yoktu ama üniversite sonrasında bunun netlik kazanacağına inanıyordum. Kariyerimde,
Spontanlığı, yavaşlamayı, düşünmeyi yeniden hatırlamak yalnızca bireysel bir iyilik hâli meselesi değil aynı zamanda son derece hayati bir psikopolitik meseledir. Çünkü bazen bir felaketi başlatan,
Reklam
Reklam