Sadece şu kadarını söyleyeyim: Hayatta kalmakla yetinmek istemiyorum. Sadece hayatı değil, mutluluğu da istiyorum. Ama hayaletleri gönderirsem, geçmişi geride bırakırsam ve kalbim artık bir perili ev olmaktan çıkarsa benden geriye ne kalır, bilmiyorum.
Geçmişim olmadan ben kim olurum? Hayaletlerimin müziğini özlemez miyim, yoksa yeni müzikler mi keşfederim kendim için? Ya kendi müziğimi yapmak? Böyle bir seçenek var mı benim için?
…
Hayat durmuştu. Şimdi yeniden başladı. Üç gündür hayaletler ortalıkta görünmüyorlardı. Çok ilginç bir şey bu bence. Gerçekten önemsediğiniz birinin sağlığı söz konusu olduğunda, geçmişin en ufak bir önemi bile kalmıyor. Düşünüyorum da, hiç geri gelmezler belki de. İstediğim şey de tam olarak bu galiba.
SUBSTACK/ Patti Kahve Yapıyor- Zeynep Alpaslan- Apr 30
Kaynak: open.substack.com/pub/pattikahvey...
Çağımızda birçok insan “özgür” olduğunu sanıyor ama aslında yalnızca dürtülerinin peşinden sürükleniyor. Birini arzuluyor ama temas kuramıyor. Birini istiyor ama yakınlığa dayanamıyor. Seks yapıyor
Sevgili Yabancı,
Çoklu Evrenler Yorumu'nu hiç duydunuz mu? Duymadıysanız, özünde her karar verildiğinde evrenin iki kola ayrıldığını söyleyen bir kuantum fiziği teorisidir. Her bir kol farklı
“sen bana hep ne olmam gerektiğini anlattın baba, ama bir kere bile kim olduğumu merak etmedin; ben de yıllarca olmayan birine dönüşmeye çalıştım.”
yirmi dört yaş, bir insanın kendini dünyayı
İyi bir hayata nasıl ulaşılır? Mükemmel bir hayat değil. Mükemmelliğin hedef olmadığını çoktan kabullendim. Ama iyi bir hayat. Dolu dolu bir hayat. Yıllar sonra geriye baktığınızda pişmanlıktan çok