"Ne de olsa bizi biz yapan, ayrım yapabilme yetimiz, zevklerimiz, tercihlerimizin şiddetidir. Yetersizliğimiz aşikardır. Gerçi yeterince iyi olmadığımızı hissetmenin hangi standarda göre yargılanıyorsak ona razı olmak anlamına geldiğini unutmamalıyız."
"Asla olmamız gerektiği kadar iyi değilizdir ve görünen o ki diğer insanlar da öyle değildir. Aslında eleştiri becerisi denen şey olmadan hayat bir aptallık gibi gelirdi, gerçi ne tür bir aptallık olduğu pek açık değildir. Ne de olsa bizi biz yapan, ayrım yapabilme yetimiz, zevklerimiz, tercihlerimizin şiddetidir. Yetersizliğimiz aşikardır."
Yirmilerinin sonlarında ya da daha yaşlı olan yalnız bir kadının hayatı, "yalnız ve harkulede" olarak kabul edilmek yerine; "yalnız ve umutsuz" olarak anılıyor. Yalnız olmak, bir tercih olarak kabul edilmek yerine daha çok, onların tercihlerinin yokluğunu açıklamak için kullanılıyor.