Hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır...
Bırak, gitsin...
Bırak, git...
Vladimir Mayakovski
Biricik sandalım
parçalandı günlük hayatın darbeleriyle.
Borç defterimi kapadım.
Başkalarının elinden çektiğim
acıları
talihsizlikleri
ve hakaretleri yazdırmak yok artık veresiyeye.
Geride kalanlara rast gele.