Hər şey fərqli ola bilərdi, kimi düşündüm. Belə bir hiss. Sonra yatdım. 3 yuxu gördüm. İlkində, bir nəfər şillə vuraraq məni yerə yıxdı. Şillənin ağrsını çox pis hiss etdim. Sonra sərt şəkildə bıçağı qəlbimə soxdu. Bu səfər ağrı hiss etmədim və şüurum qapanar-qapanmaz 2-ci yuxuya keçdim. Əlimdə gül, çox güman həyat yoldaşımı gözləyirdim. Bir nəfər yanıma gəldi. Cavan oğlan. Gülü çox bəyəndi, sevgilisinə hədiyyə alacaq pulu olmadığı üçün, gülümdən bir dənəsini istədi. Əlbəttə, olar deyib əlimi uzadırdım ki, ehtiyac yoxdu dedi və cibindən bıçaq çıxararaq dəstədən bir gülü bıçaqla kəsdi. Çox sağ olun, dedi. Tanımadığı birisinə ‘siz’ xitabı işlətməsinə sevinəcəkdim ki, əlindəki bıçağın əvvəlki yuxumdakı bıçaqla eyni olduğunu gördüm. Tam təəccüblənəcəkdim ki, birdən dönüb, “zatən sizin gülə ehtiyacınız olmayacaq,” dedi. Donub qaldım. Sonra həyat yoldaşım olan qız, uzaqdan göründü və gülü bıçaqla qoparan adamın yanına gedib qucaqlaşdı. Yanımda daha əvvəl fərq etmədiyim, yaşlı, qısa boy kişi: Ağlaya bilmədin, amma ruhun paramparça olmuşdu, dedi. Birdən ürəyimə şiddətli ağrı gəldi. Yerə yıxıldım və 3-cü yuxuya keçid etdim. Məsciddə idim. Camaat az idi. Cümə ola bilməzdi. Pəncərəyə baxdım. Hava qaranlıq idi. Sərin və zərif külək gəlirdi. Yanımdakı iki nəfər: İşa vaxtıdı, az adam olması məncə normaldı, digəri, normal filan deyil, sözdə müsəlmanıq buna bax gör İslam aləmi nə gü.. Birdən İmamın səsi yüksəldi: Qardaşlar, könlümüzü fani şeylərə bağlamayaq. Bir olana inanaq. Ölüb gedəcəyik qardaşlar. Allah bizləri bağışlasın! (Camaat bir ağızdan: AMİN!) Allah bizə.. İmam dayandı. Qardaşlar təəssüf ki aramızda, sürünün arasında qurdun olduğu kimi, bir qurd var. Birdən həyacanlandım. Başımı qaldırıb imama baxdım. Sonra hər kəsin mənə baxdığının fərqinə vardım. Bəzisi əsəblə, bəzisi