İnsan zorda kaldıkça zora, eksildikçe aza, duvara çarptıkça yeni bir duvara örmeye alışır…
Her bir tepki yeni bir ses, yeni bir bakış, yeni bir varoluştur. Her tepki değişimin öncüsüdür.
… Mona Lisa’nın gülüsü aslında izleyicinin kendi ruhudur. Kederli biri, gülüşde hüzün görür. Neşeli biri, gülümsemeyi daha sıcak algılar. Meraklı biri ise sizin ardındaki sırra odaklanır. Yani Mona Lisa izleyici yansıtan bir aynadır.
Leonardo’nun tabloya hakim kıldığı sfumato tekniği, yalnızca bir boyama yöntemi değil bir düşünce biçimidir. Keskinlik yokedilmiştir. Çizgiler, sınırlar, belirgin gölgeler erir. Çünkü ona göre insanın iç dünyası kesin ve net değildir; geçişlerle belirsizliklerle dalgalarla doludur.
Karanlık sarmışsa ne çıkar göğün her yanını,
Gök pusatlar kınında bir kurt gibi ulur,
Kırarken bağrımızda yeisin her yanını,
Umut, bir bozkır akşamında intikam olur.