Toplumlar zamanla dönüşür; bu doğaldır. Ancak yozlaşma, dönüşüm değildir. Dönüşüm bilinçle, yozlaşma gafletle. Dönüşüm bir filizlenme, yozlaşma bir çürüme.
Ne ardı var bu sûretin, ne dille gelir hâlzem
İştahım bitap içinde şikayetim şirazem.
Dilim çözülse şer bulur ve şeb olur şebâzen
Hâl ölür, heba görür ve şevk satar cenazen.
Bir insan çocuğun duygusunu taşımıyorsa, sınır koymayı bilmiyorsa, öfkesini sağlıklı yönetemiyorsa, kriz karşısına şiddete sığınıyorsa ve kendi yaralarını çocuğun omuzlarına yüklemeye meyilliyse, bu bir eksiklik değil; bir TEHLİKEDİR.