Ben, demiş, gözlerim kapanıncaya kadar Fatma Teyzenin sesini duymalıyım. Bana bir at değil, tüm haranı versen, gelemem arkadaş, demiş.
Gerçekten, bana da söyledi, Muhterem Yoğuntaş söz arasında bir gün bana da dedi ki, arkadaş dedi, kendi adamlığımı duyabilmek için Fatma Teyzenin sesini duymalıyım. Onun için ben bu köyden başka yere gidemem, gidemem oğlu gidemem.
Kendilerini bir “devrim”in kurtaracağına inanan, “devrim”in “çocuk ve büyük eşitliği” olduğunu düşünen bütün bu çocuklar, ustanın değişiyle “en az bizim kadar ciddi adamlardır.”
“Ben çocuklara çocuk gibi davranmam” diyen Yaşar Kemal, hepsinin bir macerası olduğunu, olmayanların da uydurduğunun altını çiziyor. “Korkunc bir oyun”a benzetiyor onların hayatını.