Sabahtan akşama kadar ikinci kattaki o daracık odada yorganın altına gömülerek eski dergileri okumaktan ibaret aptalca yaşantım,intihar etme hevesimi bile yok etmişti.
Kendimi bile ürpertecek kadar korkunç bir resim çıktı ortaya. İşte bu,yüreğimin derinliklerinde saklamayı sürdürdüğüm özümdü. Dış dünyaya karşı neşeyle gülüyor, insanları da güldürüyordum ama aslında böylesi karanlık bir yüreğim vardı.
Le merveilleux nous enveloppe et nous abreuve comme I'atmosphere; mais nous ne le voyons pas.
-Harikalar, tıpkı hava gibi bizi sarıp içimize işliyor, ama biz onu görmüyoruz.