"Son bahar neredeyse tamamen etkisini göstermeye başlamıştı. Yağmur yağıyor, kara bulutlar insanlığın üzerine siyah bir perde gibi çöküyor, mutluluk resimlerini silip atıyordu. Evden baya uzaklaşmıştım. Yorgunluktan bitkin düşmüş bedenimi sıska bacaklarım taşıyamaz hale gelmişti. Kafam düşünmekten o kadar ağırlaşmıştı ki, omuzlarımın üstünde sanki bir ben daha taşıyordum. Yağmurun getirdiği toprak kokusu bana ölümü hatırlatıyordu. Her dakika bir cenaze çıkıyordu sanki yüreğimden. Bunların hepsi yalnız başımayken nefsimin katlettiği; belki suçlu belki suçsuz ama yaşama hevesi olan, hep bir umut peşinde koşan insanların cenazesiydi.
'KENDİNE İYİ BAK'