Yılın ilk kitabına “On Küçük Kişiydiler” gibi efsane bir kitapla başlamak büyük cesaretmiş… şimdi anlıyorum 😅
Çıtayı o kadar yukarı koymuş ki, arkasından okuduğum bu Kore romanı Rahatsız Market bana resmen sabır testi oldu.
Farklı karakterlerin gözünden aynı market, aynı hayatlar anlatılıyor. Market çalışanı, müşteriler, oraya yolu düşenler… Hikâye kötü mü? Hayır. Ama ilerlemiyor.
O kadar yavaş ki bazen sayfalar akmıyor, sürünüyor.
Bazen “neden hâlâ okuyorum?” diyorum, bazen de “yarım bırakmak istemiyorum” diye kendimi ikna ediyorum.
Şu an tek motivasyonum: bitirme isteği 😄
Yılın ikinci kitabı olarak beklentimi fazla mı yüksek tuttum bilmiyorum ama şunu net söyleyebilirim:
Her kitap doğru zamanda okunmalı… sanırım bunun zamanı benim için şimdi değilmiş.
Bitireceğim. Ama biraz iç çekerek… 📖😅
Mutluluk bir şeyler elde etmek için ilerlediğin yolda değildir ,
yolun kendisidir. Ayrıca karşılaştığın herkes bir zorlukla boğuştuğu için herkese karşı, nazik olmalısın.