Ne rüzgarın uğultusunu duyuyor ne yaprakların hışırtısını. Sessiz bir sonbahar, parmak uçlarında yürüyen. Ellerini ceplerine sokmuş, hava serin. Kulaklıktan gelen ses, ne güzel, ne kadar diri. Suskunluğu gök gürültüsü bozuyor: Sonbaharın avucundan düşen kim? Kim bir gazeteyle örtülen üstü?