Yine de durum buysa , buna nasıl tahammül ediyorlar? Her gün pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden , hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar?
Diğer bir deyişle insanların yaşayış şekillerini şimdi bile anlayamıyorum. Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyorum