aki
@krobak
gerçek yaşamla yaşanmamış yaşam arasındaki, olduğumuz kişiyle olmak istemediğimiz kişi arasındaki en kısa mesafe, ünlü ressam M.C. Escher'in şeytani bir acımasızlıkla tasarlamış olduğu bükümlü bir merdivendir.
Şu anda okuduğu kitaplar
Korkunç bir durumda olduğunu biliyorum ve bana öyle geliyor ki, bu durumu yaratan da gene sensin. Temel bir sorunun var ve bir mıknatıs gibi tüm sıkıntıları üzerine çeken de işte bu.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yaşam, burgacının içinde bulunan herhangi bir kimsenin hayal edebileceğinden çok daha sınırlı. Işık, yaşam sahnesini sadece bir an, belki birkaç saniye aydınlatıyor. Bu saniyeler geçince, o anda ki bildiriyi yakalayamadıysan eğer, ikinci bir olanak verilmiyor sana. Yaşamının geri kalanını pişmanlık içinde ve umutsuz, derin bir yalnızlıkta geçirmek zorunda kalıyorsun. Böyle bir alacakaranlık dünyasında, artık gelecekten hiçbir şey beklenemez. Böyle bir insanın elinde tuttuğu, olması gerekenin eskimiş bir kalıntısından başka bir şey değildir.
Belki sıradan birinden başka bir şey değilim, ancak kum torbası da değilim. Yaşayan biriyim ben. Bana vurulursa vururum.
Bayağı adadaki maymunların öyküsünü biliyor musunuz? diye sordum Noburu Vataya'ya. Kayıtsız bir yüzle, başını hayır anlamında salladı.
- Hayır, bilmiyorum.
-Çok uzaklarda bir yerde, bayağı bir ada var. Adı olmayan bir ada. Çünkü bir ad verilmeye bile değmez. Bayağı bir ada, biçimi de bayağı. Orada bayağı hindistancevizi ağaçları yetişiyor. Bu ağaçlar da bayağı tatta hindistancevizleri veriyor. Ama orada bayağı maymunlar da yaşıyor, bu hindistancevizlerini yiyen. Ve bayağı dışkılar bırakıyorlar. Bu dışkılar da, toprağa düşünce, tohum bırakıyor. Ve daha da bayağı hindistancevizi ağaçlan yetişiyor. Eşyanın doğal çevrimi gereği.
Kahvemi bitirdim ve sözlerimi sürdürdüm.
-Sana bakarken, Noboru Vataya, aklıma birden o bayağı adanın öyküsü geldi. Söylemek istediğim, bir tür bayağılık, çürümüşlük, karanlık, kendi gücüyle kendi çevrimini üretir. Bir noktayı geçince, artık kimse bu süreci durduramaz. İnsan kendisi durdurmak istese bile.
sonuçları bir yana, erkeğin en güzel niteliklerinden biridir bu, bir insana böylesine tam güvenebilmek.