Kübra Seydaoğlu
@kseydaoglu
• Kendimizi, bir insanı tanısal bir ibare ve sayısal bir kategori halinde özetlemek için (hastanelerden, sigorta şirketlerinden, devlet dairelerinden) sürekli artan bir baskı altında bulmaktayız.
• İçlerinde boşluk hisseden insanlar hiçbir zaman bir başka eksik insanla birleşerek iyileşemezler. Tersine, iki kırık kanatlı kuşun eşlenmesi hantal bir uçuşa yol açar. Uçmasına yardım sabır yetmez; er geç birbirlerinden ayrılmalı ve yaraları ayrı ayrı sarılmalıdır.
Bu yaratığı o çok arzuladığın niteliklerle tıka basa doldurdun sen. Kendi yarattığın şeye aşık oldun.
• Gördüğümüz yaratığın bedensel hatlarını, onun hakkında önceden biçimlendirdiğimiz tüm fikirlerle bir araya toparlarız ve onun zihnimizde oluşturduğumuz tam resminde asıl önemli yeri tutan da kesinlikle bu fikirlerdir. Bunlar sonunda yanakların kıvrımını o denli eksiksiz doldururlar, burnun çizgisini o denli kesin bir biçimde izler, sesin tonuyla o denli ahenkle karışırlar ki bu nitelikler artık saydam bir zarftan ibaret kalır ve bir yüzü her görüşümüzde ya da bir sesi her duyuşumuzda, tanıdığımız ve dinlediğimiz şeyler bizim o kişiye ilişkin kendi fikirlerimiz olur.