Kübra
@kubraoffical
Aynı topraklarda yaşayanlara yurttaş, vatandaş; aynı görüşü savunanlara yandaş; aynı anneden doğanlar a karindaş; aynı yolda yürüyenlere yoldaş; aynı sırrı paylaşanlara sırdaş; iki dizini çatıp oturmaya bağdaş deniliyormuş. Ancak bir de hiç yoktan aynı çağda yaşayanlara çağdaş denilmeye başlamış. Çağın dışından biri, çağ kuyusuna bir -daş eki atmış, kırk akıllı çıkaramamış. Sonra da siz hangi çağda yaşıyorsunuz, diye bir cümle sarf olunmuş. Şimdi ben -daş eki, aynı çaydan içenler, çay arkadaşlığı yapanlar için çaydaş desem kesin itiraz ederler.
Hüve ile hu aynı yazılır ki, hu; matlub ı kainat olan Hak Celle ve Ala hazretleridir: La ilahe illa hu. Arapça ve Osmanlıca lugatlere bakarsanız ne demek istediğimi anlarsınız. Yine eskiler hu çekmek tabirini: Hu İsm i Celal ini birbiri arkası tekrar etmek manasında ifa etmişler. Yorulmak manasında hu çekilmez, hu denir, hu diye zikredilirmiş. Hatta "Bu yol Hüve Hüve sine ashabı kiram yoludur " cümlesinde ki Hüve si Hüve sine deyimi; tıpkı tıpkına, tamamıyla mutabık ve muvafik olarak şeklinde hep işin ve kişinin aslı işaret olunmuştur.